Senin, 09 Oktober 2017

CERKAK




SEKOLAH IKU PENTING



Esuk iki srengengene padang banget nganti tekan jendela kamar, aku banjur tangi lan mbuka jendela. Hawane seger banget. Pitik jago padha kluruk mitanda yen wayah wis esuk. Wit – witan lan suket ijo royo-royo ditetesi embun, nambahake rasa seger,ayem,lan tentrem. Wong-wong padha mlaku menyang sawah la nana sing ngeterke anake sekolah.
Nanging esuk-esuk aku wis krungu suara tangise Warji tanggaku sing isih bocah umure 14 tahun kang kacek setahun saka aku ,kang wis ngrumat simboke sing lagi lara. Aku banjur ngindhik-ngindhik ing jendela omahe Warji lan aku mrihatikna Warji kang penuh kasih sayang ngrumat Simboke. Sabanjure iku aku mulih lan bongkar celenganku sing wis setahun ora tau tak pecah. Aku kepingin nulung Warji supaya ngringanake bebane. Warji nangis karo ngrangkul Simboke amargi Warji ora tega ndhelok Simboke sing lara lumpuh ora bisa apa-apa. Wis rong tahun Simboke lumpuh amargi tiba saka sepeda motor kaliyan Bapake Warji. Nanging Bapake Warji kang ora slamet.Aku nyedhak ing lawang omahe Warji.
 “Assalamualaikum”.
“Waalaikumsalam” saut e Warji lan Simboke.
“Monggo mlebet” dawuh Simboke Warji.Akhire aku mlebu ing njero omahe Warji lan aku omong-omongan karo Simbok lan Warji, lumayan suwi aku banjur pamit lan ngewenehi sekedik  duwit kangge Simboke Warji.
“ mboten napa-napa mbok, niki kula enten sekedik rezeki mugi-mugi bisa dadi manfaat kangge panjenengan lan Warji mbok”.
 “ matur suwun nggih mbak,mugi-mugi Gusti Allah mbales niat apike sampean”.
 “inggih mbok sami-sami”. Aku banjur medal saking omahe Warji lan ngajak Warji mlaku-mlaku golek hawa sing luwih seger. Ing saben dalan aku nyemangati Warji supaya ora pantang nyerah kangge ngerumat Simboke. Tekan pinggir kali aku lan Warji mandhek  lan omong-omongan .
”Warji”. sapa ku .
” dalem mbak” sauté Warji .
“ apa sing mbok rasakne sak wise kedadeyan iki lan sak durunge kedadeyan iki? “ pitakonku ing Warji.
“ emmm..mbiyen aku seneng mbak amargi wong tua loro ku isih seger kawarasan kabeh .Aku ora perlu kerja kangge golek duwit kanggo mangan saben dina. Nanging sak wise iki,aku kelangan Bapakku, wis ora ana maneh tulang punggung keluargaku ,Simbok ya lumpuh,ya mung aku sing ganteni posisine Bapak golek duwit kanggo nyambung urip lan tumbas obat kanggo Simbok “jawabe Warji karo sedih.
“sing semangat ya War ,aja pantang mundur ,Aku siap mbantu awakmu”.
“ matur suwun nggeh mbak “.Dereng bakdha gineman karo Warji,adzan dhuhur kaya dene medhot ginemanku karo Warji. Akhire aku lan Warji mulih.
Aku sibuk sekolah nganti ora ana wektu kanggo omongan maneh karo Warji. Sak minggu aku ora ana wektu karo Warji lha ketepatan dina iki dina minggu.kesempatan kanggo pethuk karo Warji . Aku ngampiri Warji ing omahe,lan nyuwun pamit kalih Simboke Warji. Sak banjure iku aku karo Warji mandhek ing pinggire kali wingi nane aku nyambung omonganku karo Warji sing kepedhot minggu winginane.
“ War , apa awakmu ora kepingin sekolah kaya kanca-kancamu liyane? “ pitakonku.
 “ aku wis ora mikir tekan kana mbak,sing dak piker saiki piye carane aku oleh duwit akeh kangge ngobati Simbokku “.
”Apa keinginanmu kanggo nggayuh cita-citamu kuwi sing wis ilang?”. Lumayan suwi,sak durunge Warji jawab.
 “ saktenane aku kepingin sekolah sing dhuwur kangge nggayuh cita-citaku nangis pengenku kuwi wis tak kubur sing njero amargi supaya aku ora nambah beban Simbok”.
 “ Nangin awakmu bisa sekolah sinambi kerja War, Apa ora nduwe niatan kaya ngono. Iku malah luwih gampang kangge nggayuh cita-citamu. Suk mben awakmu sukses,kesuksesan kuwi bisa mbok gawe hadiah kangge Simbokmu,Simbok karo Bapakmu mesti seneng,masio Bapakmu wis ora ana”. Omongku ing Warji .
“ Aku wis mikirna kuwi tekan mbien awal,nanging aku isih bingung amargi biaya sekolah kuwi ora mung sekedik”.
 “ awakmu kan kapernah entuk biaya siswa berprestasi. Awakmu bisa ngembangna bakatmu War.” Sautku.
” Aku mikir mikir dhisik”.
Akhire aku karo Warji mulih. Aku sekolah sinambi golek informasi beasiswa murid sing berprestasi. Akhire aku nemokne sekolah sing pas kanggo Warji. Banjur angger wengi aku dedungo kangge kancaku Warji,mugi-mugi bisa sekolah maneh. Esuk-esuk aku ngampiri Warji kangge nakoni kepriye jawabane
“War,kepriye jawabanmu?”
“Aku sampun njaluk ijin kaliyan Simbok,Simbok ngijini mugi-mugi niatanku iki diridhai kalih Allah swt”
“ Alhamdulillah amiin ya Allah, yaw is mumpung isih esuk ayo tak terne ing sekolahan sing nampa lan ngewenehi beasiswa siswa berprestasi !”.
 Aku lan Warji banjur rawuh ing sekolahan, sakwise pendaftaran,Warji langsung diutus tes kanggo nentukake klebu orane lan Alhamdulillah Warji ditampa ing sekolah iku. Aku ,Warji lan Simboke bersyukur amargi Warji bisa sekolah maneh.senajan Warji kudu luwih kesel amargi kudu mbagi wektu antarane sekolah lan kerja nanging kuwi kabeh ora dirasake,amargi warji yakin Gusti Allah ingkang Maha Adil ,ingkang maringi dalan kanggo ngrampungake masalah-masalah hambane.
            Akhire aku lan Warji bisa sekolah bareng kanggo nggayuh cita-cita,amargi sekolah iku penting kangge masa depan supaya kita nduwe arahan kang bisa urip sing luwih bener lan apik.

Rabu, 09 Agustus 2017

PENGENKU

Hallo arek* blogger..
Ini postinganku yang ke-2 ..
Tentang apaa?? Yaiku tentang PENGENKU
(Aneh* ae yaa judule) .
Hmm kira* bingung juga yaa kalau ditanya keinginan . banyak banget pokoknya 😊😊
Keinginan yang pertama yaitucepet* lulus SMA , lulus UN dapet nilai sempurna dan lulus PTN favoritku (?)  ...  ..
Yang kedua aku ingin liburan ke Batam ..
Tau Batam kan?
Batam adalah sebuah kota terbesar di Provinsi Kep.Riau , Indonesia.  
Kenapa saya pengen ke Batam dan cepet* lulus .. Karena saya RINDU ORANG TUA ..

Rabu, 02 Agustus 2017

Hallo sobat blogger 😊😊
Izinkan saya meperkenalkan diri yaa ..
Nama saya Eka Aprilia Wahyu Astonik , saya bersekolah di SMAN Model Terpadu Bojonegoro kelas XII IPA 3  ,saya lahir di Tuban ,21 April 2000 wahh bertepatan pada hari kartini dong hehe semoga sifat karakternya sama dengan ibu kartini ya . wanita yang teguh,tegar,pejuang pula.. Amiin
Hobby saya , membaca ,kuliner,nonton drama korea,dengerin musik(khususnya islami).
Rumah saya di Singgahan tapi sekolahnya di Bojonegoro , jauh kan ya hehee namanya ingin punya pengalaman sendiri . saya anak pertama dari dua bersaudara ,saudara saya ikut dengan orangtua saya diluar kota . jadi saya dirumah sendiri sama nenek saya , harapan saya semoga saya bisa mandiri, mengatur waktu belajar dan bermain walaupun jauh dengan orang tua saya , cita cita saya ingin menjadi seorang  pengusaha , semoga dengan bersekolah di sman mt bojonegoro ini saya bisa meraih cita cita saya dan masuk university negeri pilihan saya . . amiin ,apalagi sekarang sudah kelas XII harus rajin*nya mengatur waktu belajar nyari ilmu yang baik hehee . oo iya kalau inget kata ilmu saya ingat kata kata dari ulama kita ini " Bagi orang berilmu yang ingin meraih kebahagiaan di dunia maupun di akhirat, maka kuncinya hendakalah ia mengamalkan ilmunya kepada orang-orang. (Syaikh Abdul Qodir Jailani).   Nah kalau ilmunya banyak jangan lupa ya berbagi sesama ,, kan kita makhluk sosial saling membutuhkan hehee ... Semoga kita kelak jadi manusia yang selalu di rindhoi allah dan dapat perlindungannya selalu ..amiin

Terimakasih sobat sudah berkunjung di blog saya .. ðŸ˜ŠðŸ˜ŠðŸ˜Š